یادداشت شعیب نظری، مدیرمسئول «خبر سیاسی»
سالها به بهانه تحریم، دور زدن محدودیتها و حفظ منافع کشور، بخشی از گردش منابع ارزی ایران به شبکهای از واسطهها و تراستیها سپرده شد؛ آدمهایی که قرار بود «امین» باشند، منابع را جابهجا کنند و در نهایت پول کشور را به مقصد برسانند.
اما امروز یک سؤال ساده و البته بسیار تلخ مقابل افکار عمومی قرار گرفته است: وقتی پول مردم و بیتالمال در اختیار تراستیهاست، چه کسی بر تراستیها نظارت میکند؟
اگر تراستی قرار بوده صرفاً یک واسطه مطمئن برای انتقال منابع باشد، چرا پرونده بدهی برخی تراستیها به یکی از مسائل جدی نظام مالی کشور تبدیل شده است؟ چرا باید منابع کشور ماهها رسوب کند؟ چرا باید درباره کارمزدهای سنگین، تأخیر در وصول منابع و عدم شفافیت گزارشهایی منتشر شود؟ و مهمتر از همه، چرا مردم باید برای فهمیدن سرنوشت پول خودشان، پشت دیوار سکوت و ابهام بمانند؟
گزارشهای منتشرشده درباره پرونده تراستیها و اظهارات مسئولان و نهادهای نظارتی، از وجود تعداد قابل توجهی تراستی بدهکار و بررسی عملکرد آنها حکایت دارد. همین موضوع به اندازه کافی جدی است که دیگر نمیتوان با عبارتهای کلی مانند «شرایط تحریم» یا «ملاحظات محرمانه» صورت مسئله را پاک کرد.
تحریم، مجوز بیحسابوکتاب بودن نیست.
دور زدن تحریم، مجوز دور زدن نظارت هم نیست.
و «محرمانه بودن» فرآیندهای ارزی کشور، نباید به سپری برای فرار از پاسخگویی تبدیل شود.
تراستی اگر امین است، باید حساب پس بدهد.
اگر منابعی در اختیارش قرار گرفته، باید مشخص باشد چه میزان گرفته، چه میزان بازگردانده، چه میزان باقی مانده و علت تأخیر چیست. اگر کارمزدی دریافت کرده، مبنای آن چیست؟ اگر منابع در حسابهای خارجی نگهداری شده، چرا و با چه مجوزی؟ اگر خسارتی به کشور وارد شده، چه کسی باید پاسخگو باشد؟
اینها سؤالهای سیاسی نیست؛ سؤالهای ساده درباره پول مردم است.
مسئله از جایی خطرناک میشود که در ساختارهای اقتصادی، «اعتماد» جای «نظارت» را بگیرد. هیچکس، حتی اگر سالها مورد اعتماد بوده باشد، نباید آنقدر بیحساب و کتاب اختیار منابع عمومی را داشته باشد که بعد از ایجاد اختلاف یا بدهی، تازه کشور به دنبال یافتن پول خود بیفتد.
مردم حق دارند بدانند چه کسانی پشت این شبکه قرار دارند، چه میزان منابع در اختیارشان بوده و امروز چه میزان از آن تعیین تکلیف شده است.
اگر تراستیها خدمت بزرگی به اقتصاد کشور در دوران تحریم کردهاند، شفافیت عملکردشان نهتنها تهدید نیست، بلکه بهترین دفاع از آنهاست.
اما اگر کسی از اعتماد ایجادشده سوءاستفاده کرده، منابع را نگه داشته، بازپرداخت را به تأخیر انداخته یا از این سازوکار برای منافع شخصی بهره برده است، دیگر بحث «تراستی» بودن مطرح نیست؛ بحث مسئولیت، حسابکشی و اجرای قانون است.
اینجا دیگر تعارف جایز نیست.
پول کشور، پول بیصاحب نیست.
تراستیها باید بدانند امین بودن یعنی روزی که از آنها حساب خواستند، بتوانند حساب پس بدهند؛ نه اینکه وقتی پای بازگرداندن پول به میان آمد، همهچیز پشت عنوان تحریم، محرمانگی و ملاحظات اقتصادی پنهان شود.
مردم یک سؤال روشن دارند:
پولی که به نام ملت از کشور خارج شد، امروز دقیقاً کجاست؟
و پاسخ این سؤال نباید سالها در پیچوخم پروندهها، حسابهای خارجی و جلسات محرمانه گم شود.
قوزبند طبی ضربدری *سایز 1 مناسب برای : 50 تا 64 کیلو گرم *سایز 2 مناسب برای : 65 تا 79 کیلوگرم *سایز 3 مناسب برای : 80 تا 100 کیلوگرم
ثبت سفارش و پرداخت درب منزل
شامپو رنگ مو مشکی بابل موس اصلی 500میل-مشکی با یک شستشو، سفیدیها رو فراموش کن! شامپو رنگ مشکی بابل موس؛ نتیجه طبیعی و ماندگار
ثبت سفارش و پرداخت درب منزل
